به نام خدا

شعر شماره 147 : فاصله ها  

تاریخ نگارش:  5 آبان 1393

از دفتر : رفتن ها – قالب : غـزل

 

از تـو در حـافـظه ام رفتنِ یک قافـله ای مانده هنوز

با وجـود هـمه ی فاصله ها، حوصله ای مانده هنوز

 

رنج بی تابی تو گرچه مرا سخت بهـم ریخته است

ولی از دست تو یک عالمه جای گله ای مانده هنوز

 

پیش خود فکـر نکـن پاسخ شایسته نوشتی به سوال

به یقـیـن، بیـن من و تـو گـرهِ مسئـله ای مانده هنوز

 

تـو  اگـر خـوب  صـدای تپـش شعـر مـرا گـوش کنی

باورت می شود این سمتِ زمین غائله ای مانده هنوز

 

مـوج سرما هـمه ی چـلچـله ها را به فـنا برده ولی

زیر پـوشالِ خـزان تخـم یکی چلچـله ای مانده هنوز

 

دیگر از بارش و جاری شدن چشمه خبر نیست، درست

گوش اگر تیـز کنی زیـرِ زمین غُلغـله ای مانده هنوز

 

گـرچـه طـوفـان زده و بـنـدرِ بـازآمـدنت غـرق شده

مطمئن باش که در سینه ی من اسکله ای مانده هنوز

 

هی نگو بعدِ زمین لرزه در این شهر کسی زنده نماند

بـه خـدا طـفـل دلـم زیـر خـمِ زلـزلـه ای مانده هنوز

                                         



تاريخ : یکشنبه دهم اسفند ۱۳۹۳ | 23:33 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |
به نام خدا

 شعر شماره 146 : فاز تشنج  

 به تاریخ :  29 مهر 1393

 از دفتر : رفتن ها – قالب : غـزل

 

 

 لطـفا از پـیـچ و خـم افـکار من بیـرون برو 

از خـم  آرایــه ی  اشعـار مـن بـیـرون برو

 

شعـر من تب کـرده و فاز تشـنـج می زند

از ردیـفِ  مـصـرعِ  بـیـمـار مـن بـیـرون برو

 

هر حسابی می کنم پشت ممیّز می روی

لطـف کن از کسری اعشار من بیرون برو

 

در شعاع خلوتـم گوش فـلک کر می شود

 خـواهـشاً از گِـردی پـرگار من بـیـرون برو

 

بودنت تنهـایی ام را صد برابر کرده است

از حـسابِ هـر شبِ آمـار من بـیـرون برو

 

برکه را با انعکاس عکس خود خشکانده ای

 با قـدم های خـود از نـیـزار من بیرون برو

 

روز و شب تکرار تو ، تکرار مرگ و زندگیست

من فـدایت ... دیگر از تکرار من بیرون برو

 

                                       

*******************

 

 



تاريخ : چهارشنبه ششم اسفند ۱۳۹۳ | 22:58 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

به نام خدا

شعر شماره 145 :  مشق شب

تاریخ نگارش:  23 مهر 1393

از دفتر : رفتن ها – قالب : غـزل

***************

در کودکی وقـتی که تکلـیف خودم را می نوشتم

در ذهـن خـود  از  آرزوهـایـی  مُـجـزّا  می نوشتم

 

می دیدمش مادر که در باران می آمد دستِ خالی

بـا آن مــداد کـوچـکـم هِـی آب ، بـابـا می نوشتم

 

بابا همیـشه خسـتـه  و  از دادنِ نان  نـاتـوان بـود

با این همـه من بهـرِ او یک اسب زیبا می نوشتم

 

لای کـتـابـم عکـس بـادام و انـار و سیـب هـا بـود

پُر می شدم از حس و حال مبهمی تا می نوشتم

 

مـادر هـزاران  درد را  در  دامنـش  می پـرورانـیـد

آن وقـت من از غصه ی تصمـیم کـبـرا می نوشتم

 

گفتم  که روزی می کشم خود را ورای کودکی ها

با این امیـد از قـد کـشیـدن های فـردا می نوشتم

 

فـردا رسیـد و ساحـل و دریـاچـه و قـوی سپـیـدی

با دیدنش چون شاعران بی تاب و شیدا می نوشتم

 

دریا به خشکی رفت و در جایش کویـری سربرآورد

من با هـزاران غصـه از زخـم نمـک ها می نوشتم

 

روزی که امـواج بـلا سارای ما را با خودش برد

من با ارس یک نوحه ای در سوگ سارا می نوشتم

 



تاريخ : یکشنبه سوم اسفند ۱۳۹۳ | 0:38 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |
به نام خدا

 الماس ها  

به تاریخ :  26 بهمن 1393

از دفتر : سخن ها – قالب : غـزل

***************

علف های بیهـوده را می بُـرد داس ها

بـه تیـزی نبـاشـد همـاننـد المـاس ها

 

پس از آنکه رفت از گلستانِ خود باغبان

حـریقی به پـا شد درِ خانـه ی یاس ها

 

همان ماجرا نقطـه ی عطف تاریـخ شد

عیـان شد به دنبـال آن نقش خنّاس ها

 

در آرایـشِ نـور و ظلـمت پس از قرن ها

تفـاوت نکـرده  مـوازیـن و مقـیـاس ها

 

هنـوز از چـراغ هـدایت  نـدا می رسد

که صف را مـهـیا کنیـد ایّهـا النـاس ها 

 

سخنهای سردستۀ شهسواران عشق

چه شوری به پا کرده در باغ احساس ها

 

گلوی شکوفه شد از باده رنگین و سرخ

به ریشه از آن می چکد رنگ  گیلاس ها

 

اگـرچـه نفـس را بـریـدنـد  از نـای  آن

ولی زنـده مانـده در آن روح انفـاس ها

 

به بانوی عصمت بگو غم مخور چون هنوز

فـدا می شـود در هـوای تـو عبـاس ها

 

بداهه ای تقدیم به شهیدانی که مظهر عزت و سربلندی هستند

.  مخصوصا شهید عباس عبدالهی که چند روز پیش در سوریه بدست تکفیری ها به شهادت رسید



تاريخ : دوشنبه بیست و هفتم بهمن ۱۳۹۳ | 0:58 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |
به نام خدا

شعر شماره 144 :  طوفان

تاریخ نگارش :  19 مهـر 1393

از دفتر : رفتن ها – قالب : غـزل

***************

بگـذار کـه طـوفـانِ پُـر از حادثه هـا بنـد نیاید

در گوشه ی لبـهای به هم دوخته لبخند نیاید

 

 سدّی که فـرو ریختـه ویران کند آبادی ما را

پطرس به همان سادگی از بابت پیوند نیاید

 

 قیصـر بزند تکیه ی بیهـوده به دیوار خیالی

بر فرصت زودی که شده دیـر، هماننـد نیاید

 

آرش که به برداشتن فاصله ها تیر می انداخت

این بار برای من و تـو سـوی دمـاونـد نیاید

 

آوار بـریـزد بـه سرِ راهِ  قطـاری که می آید

دهقـان فـداکار به آن شیـوه که گفتند نیاید

 

بگذار که آن قـدر میان من و تو فـاصله افتد

تا سوره ی دلـدادگی از سوی خـداوند نیاید



تاريخ : سه شنبه بیست و یکم بهمن ۱۳۹۳ | 13:24 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

به نام خدا

شعر شماره 143 :  کودک احساس من

تاریخ نگارش :  13 مهر 1393

از دفتر : رفتن ها – قالب : غـزل

 

 

 

           حرف های بی شمار انبار باشد بهتر است

          سینه گاهی مخزن الاسرار باشد بهتر است

 

            گرچه باید در سخن کوتاه و موجز حرف زد

           حرف های عاشقان طومار باشد بهتر است

 

             آخـریـن کـوچ پـرستـوهـا مـرا قـانـع نـمــود

           حـسرتی در سیـنه ام انگار باشد بهتر است

 

           چشمه ای که در کنارش حـرمله اردو زده

          کودک احساس من بر دار باشد بهتر است

 

          داسـتـان هــر جـدایـی در سکانـس آخـرش

           از یکی ناز از یکی اصـرار باشد بهتر است

 

           از زمـان رفـتـن و دل کـنـدنت چـیـزی نگـو

           رفـتنـت چـون زلـزلـه آوار باشد بهتر است

 

           در غزل هایی که از رفتن حکایت می کنند

           هرچه حال شاعرش غمبار باشد بهتراست

 



تاريخ : سه شنبه چهاردهم بهمن ۱۳۹۳ | 20:33 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

شعر شماره 142 : آدم برفی ها

تاریخ نگارش :  7 مهر 1393

از دفتر : سخن ها – قالب : غـزل

***************

سنگها گه چشمه را از آب فانی می کنند

                                سایه ها گاهی هـوا را ارغـوانی می کنند

در زمستـان ها سپـاهِ  سـردِ  آدم برفـیـان

                                چـنـد روزی با حقـارت زنـدگانی  می کنند

بـیشه ای که از کـنام شیـرها خـالی شده

                                 تازیـانش بـر  بـقـیـه  حکـمـرانی می کنند

انجمن را چون که خشت از جهل مفرط داده اند

                                 گله های بُز در آنجا نکته خوانی می کنند

گاه بـایـد ایستـاد و  پای را محکم فشرد

                             چون که دزدان در خیابان پاسبانی می کنند

عقده های بدر و خیبر در فراز نیزه هاست

                              در حَـکَـم ها اشعری ها کاردانی می کنند

فتنه ها با وعده های یک زن بی چشم و رو

                             آه ... ایـنـها  ابـن مُلجـم را روانی می کنند

 

بداهه . 7 مهر ساعت 21



تاريخ : دوشنبه سیزدهم بهمن ۱۳۹۳ | 16:38 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

به نام خدا

شعر شماره 141 :  شب زخمی

 تاریخ نگارش :  3 مهـر 1393

از دفتر : رفتن ها – قالب : غـزل

***************

در هوای سرد آن شب بی خیالی کرد و رفت

با لبـان بغـض کـرده یک سوالی کـرد  و رفت

 

لحـظه ای در انتـظار پـاسـخ خـود سـر نـکرد

چشمها را در هجـوم گریـه خالی کرد و رفت

 

هـرچه گفـتم صبـر کن تا آسمان روشن شود

با شتاب و بی حواسی کیف و شالی کرد و رفت

 

حرف میزد با خودش درجاده های سرد شب

رو به سوی برکه ای درآن حوالی کرد و رفت

 

دیـدم آنجا دست ها را شست از من بی صدا

 پشت سـر را یک نگاه انفـعـالی کرد و رفت

 

وقـت رفـتـن بـاد می زد لای خاک شعله ها

آتشی زد خرمنم را قحـط سالی کرد و رفت

 

کـوه بودی روی سینه، ای تمام سـرّ عشق

راحتم بگذار دیگـر، او سبکـبالی کرد و رفت

                                      

بداهه - 3 مهرماه  امسال - ساعت 19 پشت مونیتور .

ترجیح دادم دست نخورده بذارم وبلاگ. حتی مصرع آخر را .

 



تاريخ : چهارشنبه یکم بهمن ۱۳۹۳ | 18:0 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

به نام خدا

شعر شماره 139 :  زخـم گله ها

  تاریخ نگارش :  24 شهریور 1393

 از دفتر : رفتن ها – قالب : غـزل

بگـذار کـه زخـم گـلـه هـا بستـه بمـاند

تنـهـا پُـل ایـن فـاصلـه نـشکسته بماند

 

یک قـولِ دروغی بده، نگذار که چشمم

در تـاب و تب رهـگـذران خـستـه بماند

 

در یک شب تاریک بگو می رسی از راه

تا خلسه ی شب در سرم آهسته بماند

 

یـا وعـده به باران بـده تا شوق هوایت

در روح و تـنـم جـاری و پیـوستـه بمـاند

 

از خیمـه ی مهـتاب بگو  در دل مرداب

تا سینـه بـه تصـویـر تـو  وابستـه بماند

 

هر لحظه نشانم بده افسون و سرابی

 تا خـاطـره ی خیس تـو  برجستـه بماند

 

آن قدر مرا دور خـودت سر بدوان تـا ...

مـرغ نفـسم از قفسش رستـه بمـاند



تاريخ : پنجشنبه هجدهم دی ۱۳۹۳ | 21:22 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |
به نام خدا

شعر شماره 138 :  دیـوار

تاریخ نگارش :  15 شهریور 1393

از دفتر : رفتن ها – قالب : ترکیب بند مربع

***************

حـادثـه  از حـادثـه آغـاز شـد        زاویـه ی فـاصله هـا  باز شـد

مقـصد این قافـله یک راز شد        یک سفـر خـانـه بـرانـداز شـد

شیب زمین روی زمان تیز بود        فاصله یک مرگ غم انگیز بود

                                                 ***

شاکی ام از سایـۀ دیـوارها           دل زده  از  ریـزش  آوار هـا

مـتـهـم  مـنـفـی  پـنـدارهــا          در قـفـس بستـه ی انکارهـا

کی پـرِ پـرواز تـوانـم گشـود           این همه درجازدنم را چه سود

                                      ***

پـنـجـره از  روز  ازل  بستـه بـود      صفحه ی دلتـنگی پیـوستـه بود

روی گلـو تیغه ی بی دسته بود      گریه ی ته مانده ی آهستـه بود

هـرچه نـوشتیـم و نوشتیـم ماند     هیچکسی جمله ای از آن نخواند

                                        ***

خـانـه ی بـرپـا شـده در  آب را         لانه ی سنجـاقک بی تاب را

سـادگـی دیـدن یـک خـواب را          سایـه ی لـبخـنـد تـهِ قـاب را

سیل خزان آمد و با خود کشید        پایۀ هرآنچه که می شد کشید

                                       ***

برکـه ی مـاه و شب وارونـه هـا       حسرت جاری شده درگونه ها

در گــذر از رایـحـه ی پــونـه هـا        بـا نـفـس تشـنـه ی بـابـونـه ها

یکسـره تمـریـن نفـس می کنم       حس رهـایی ز قـفـس می کنم

                                        ***

ثـانـیـه هـا  مـی گـذرد  زودِ  زود      رنگ سپـیـد سحرم شد کـبـود

عـلـت آن زلـزله کـه سـر گشـود      سـوت قـطاری که تو را بُـرد بود

تابش مهتاب و شن و ریل و آه        پُـر شـده از خـاک بـلا ایـستـگاه

                                         ***

سایه ی سنگین شبی سهمگین     طـعــم  خـداحـافــظـی آخـریـن

قـصـه ی انگـشـتـری بـی نـگـیـن      شاعر بی حوصله ی سرزمین

دفتر شعـری همه خیس و خـراب     مـانـده مـیـانِ شب پُـرالـتـهـاب

 

 



تاريخ : پنجشنبه هجدهم دی ۱۳۹۳ | 21:18 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |
امکانات وب
:

دریافت کد موزیک





  • گلوله
  • ایران سافت
  • شهر کرد