بنام خدا

شعر شماره 121 :  برباد رفته

تاریخ نگارش:  28 اردیبهشت 1393

از دفتر : رفتن ها – قالب : سپـیـد

***************

روزی از روزها ...

از راه خواهی رسید

آنـقـــدر دیــــــــر ...

که جای هیچ حرفی نمانده باشد

نگاهی خواهیم کرد و سلامی

پرسش حال و احوالی

به شکلی رسمی

خواهیم گفت :

هوا چقدر خوب است !

اما ...

به خطوط چهرۀ هم زل خواهیم زد

خواهیم گفت: دیگر چه خبر ...!

و بعد پنهانی

داخل چشمان هم را

جستجو خواهیم کرد

در انتهـا :

امری ... فرمایشی ندارید ...!!

اینجا ...

 پیاده نظام نگاهمان

با شتابی بی پایان

از سرتاپای هم رژه خواهد رفت ...

هرکدام ...

به راه خود خواهیم رفت

با افکاری مغشوش

و گذشته ای شعله ور ...

 



تاريخ : پنجشنبه یکم آبان 1393 | 23:17 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

شعر شماره 120 :  بزم مرداب

تاریخ نگارش:  25 اردیبهشت 1393

از دفتر : سخن ها – قالب : سپـیـد   ......

***************

نسخه سپید  شعر :

 

 هزار تویِ نیزار اشباح


رفت و آمدهای مبهمِ ارواح


عوعوی سگهای بی نشان


خرناسِ خوک ها ...


بی امان


شغال ...

 



ادامه مطلب
تاريخ : پنجشنبه یکم آبان 1393 | 23:14 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

به نام خدا

طنز شماره 33 :  نظرات نقد شعر

 تاریخ نگارش :  23 اردیبهشت 1393

***************

در این مطلب می خواهم شیوه های نظردادن به اشعار در اینترنت را به زبان طنز

بنویسم .این موارد دراکثر سایت ها به چشم میخورد.

 

ادامه مطلب را بزنید ...



ادامه مطلب
تاريخ : دوشنبه بیست و هشتم مهر 1393 | 11:25 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

بنام خدا

شعر شماره 119 :  ورق پاره

تاریخ نگارش:  20 اردیبهشت 1393

از دفتر : رفتن ها – قالب : سپید

***************

 

بعد از سالـهـا

 

هـنــوز ...

 

روی ورق پاره شعر می نویسم

 

این یعنی هنوز منتظرم

 

در آخـرین بیت

 

اتفاقی بیفـتـد

 

چیزی مانند کنار رفتن ابرها ...

 

بیدار شدن از کابوس ...

 

تابیدن ماه ...

 

و یا ...

 

پایان یک بازی بدآغاز ...

 

هنوز از جایم تکان نخـورده ام

 

آنقــدر که دیگـر

 

فانـوس دریایی شده ام

 

در جاده ی حیرت

 

عابران

 

در پی گمشده ها

 

واژه بر می دارند

 

از ورق های پراکنده من

 

تا مرز مجاب گشتن ...

 

نمی دانم ...

 

شاید هم ...

 

تا عمق فرو ریختن از داخل

 

بی هیچ صدایی ...

 

حالا منِ عامی

 

شاعری شده ام

 

آشنا با در و دیوار واژه ها

 

هنوز هم می نویسم

 

انبوه شعری را که تلنبار می شود

 

و تو آنها را نمی خـوانی

 

....

 

{#}

 

ورق پاره

 



تاريخ : جمعه بیست و پنجم مهر 1393 | 22:3 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |
به نام خدا

شعر شماره 118 : نگارگـر (جنون محض 3)

تاریخ نگارش:  19 اردیبهشت 1393

از دفتر : رفتن ها – قالب : غـزل

***************

برای قـصه هـای من بیـا نگاره ای بکش     

                                  یک آسمان خالی از مه وستاره ای بکش

میان سینه ای که در هوای تو نفس زده  

                                 نشان زخمهای سرد و پاره پاره ای بکش

تو ناخدای بی خدای کشتی بهـانه ای    

                                   مرا اسیر و گمشده لب کنـاره ای بکش

به راه پیش روی من کـویـر و ردّ پا بـزن   

                                  تمـام عـمر رفـتـه را پیِ سواره ای بکش

تو خالـق دقـایـقِ به باد رفـتـه ی منی     

                                   عذاب هر دقیقه را چنان هزاره ای بکش

زیاده شد سفارشم، رها بکن مرا فقط ...   

                                   نرفته روی چهره ام غم دوباره ای بکش

 



تاريخ : سه شنبه بیست و دوم مهر 1393 | 19:30 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

به نام خدا

شعر شماره 117 :  یارالی

تاریخ نگارش :  12 اردیبهشت 1393

از دفتر : تورکی شعیرلر – قالب : رباعی

***************

بو سون شعیردی کی گئنه سنین یولوندا یازمیشام

بیر عشق ماجراسی دی یولـون سونوندا یازمیشام

سحر آچـیلسا هر سؤزوم تمـامدی اونـدا یازمیشام

اوتـور اوخـو ، اولوب قالان نه وارسا بـونـدا یازمیشام

 

بو دفـتـرین شعـیرلـری سنیـن آدو وا مُهـر اولوب

قلـم سنی تانـدّریب هوس لنیب داشیب دولوب

سنین دالینجان هی قاچیب هارای چکیب باشین یولوب

سنین هاواندا جان قویوب،گول آچمامیش یانیب سولوب

 

قـایـیـد بی باخ بو شاعـرین اورکـده کی یاراسینا

گـؤزونـده کی حـیاسیـنا، حایـاتـیـنـیـن قـاراسیـنا

ایشیـخ سال آسمانینا ، گونش اول هر هاراسینا

شفا وئـرن بی مرهـم اُول ، یاراسیـنـیـن آراسیـنا

 

بیر عُمرودور کی هر گئجه شعیر یازیب پوزولماشیام

بوتـون نفس لری یغـیب سنین یـولـونـدا قـویموشام

دا طاقـتـیم تمـام اولوب، اینـان گیـنان یـورولمـوشام

بی چیرپینان قوش اولموشام گلیب دامیندا قونموشام

 

گلیب اِئـوَه گـیرن قوشون آلین یازیسی شوم دییر

شکار اگـر  اؤزو  گلـه، جـوابـی قـورقـوشوم دیـیـر

اگر ده کسسه لـر باشین، تومـار ورللـر اؤنجه دن

سوسوز نجور گئچیردیسن منی بو سونکی دونگه دن

 

 

ترجمه :

این آخرین سروده ایست که باز هم به خاطرت نوشته ام

یک ماجرای عاشقانه که در انتهای راه نوشته ام  

صبح که از راه برسدهمه چیز بین ما تمام است،آنرا نوشته ام

بنشین و بخوان ، هرچه که هست در اینجا نوشته ام

 

تمام شعـرهای این دفتر به نام تو مُهـر شده

قلم تو را شناخته، به وجد آمده و از یاد تو لبریز شده

به دنبال تو دویده، صدایت کرده و موها را پریشان کرده

در هوای تو جان داده ، قبل از شکفتن پژمرده شده

 

برگرد و نگاه کن به زخمی که در قلب این شاعر است

به شرمی که در صورت و به سیاهی که در زندگانی اش است

به آسمانش روشنی بده، خورشید باش به همه ی وجودش

مرهمی شفـادهـنـده بـاش در میان زخم هایش

 

عمریست که هرشب برای تو شعر نوشته و نابود شده ام

همۀ نفسهایم را جمع کرده و در راه تو گذاشته ام

دیگر طاقـتـم تمام شده ، باور کن خسته شده ام

پرنده ای بی تابی شده ام  و در بام تو نشسته ام

 

سرنوشت پرنده ای که داخل خانه می شود شوم نیست

پاسخ شکاری که با پای خود به دام می افتد سرب داغ نیست

اگر هم بخواهند ذبحش کنند ، اول نوازشش میکنند

چطور دلت می آید مرا تشنه از آخرین گذرگاه عبور بدهی

 

یارالی 2

 



تاريخ : جمعه یازدهم مهر 1393 | 18:54 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |
به نام خدا

شعر شماره 116 :  زنجـیـر

تاریخ نگارش :  8 اردیبهشت 1393

از دفتر : تورکی شعیرلر – قالب : غـزل

***************

قُویون بی باغلی زنجیره دوشن اسیرنن آغلاشیم

                     سوسوز بوغازینین سؤزون یازان سطیرنن آغلاشیم

قُویون بی مـرزبان اولـوم وطن یـولـونـدا جـان وئـریـم

                         پیچاق دَیَـنـده بوینـوما ،سویوخ دمیـرنن آغلاشیم

قویون ماشیندا بیر باخیم چیچک ساتان اوشاخلارا

                            حیالی اوزلـرینـده کی اولان صبیـرنن آغلاشیم

چـؤرک یاپـاندا فیکر ائـدیـم شهیـرده آج یاتانلارا

                           اَلُـولـی تندیره دؤشوب، یانان فَـتـیرنن آغلاشیم

قویون نیشانّی قیز اولوم کی قاره بخته راست گلیب

                           کیفیـمده کی او یادگار اولان عطیـرنن آغلاشیم

یا تازه بیـر گلیـن اولوم کی صاحیـبی اَبَـد یئـییب

                           اونـونـلا تکـجـه یـادگار قـالان صغـیرنن آغلاشیم

قویون بی سئودادان اؤتور هدر وئریم اؤز عُمرومی

                      یاغیش یاغاندا ایسلانیم ، سینان چترینن آغلاشیم

قُـوی هـر گئـجـه شعـیر یـازیـم او نازنین نگاریـما

                      او شعریمی گؤرَمَّه سین، اؤزوم شعیرنن آغلاشیم

 

 ترجمه :

 

بگذارید با یک اسیر به زنجیر کشیده شده گریه کنم

 با سطرهایی که حرفهای مانده در گلوی او را مینویسند گریه کنم

 

بگذارید مرزبانی بشوم و در راه میهنم جان بدهم

 وقتی که خنجر بر گلویم می کِشند با آهنِ سرد گریه کنم

 

بگذارید از داخل ماشین به کودکان گلفروش نگاه کنم

 با دیدن حجب و حیای صبورانۀ صورتشان گریه کنم

 

 وقتِ نان پختن به کسانی که گرسنه میخوابند فکر کنم

 با نانی که داخل تنور شعله ور افتاده و می سوزد گریه کنم

 

بگذارید یک دختر نامزد باشم که بختش سیاه شده

 با آن شیشۀ عطر یادگاری که در کیف دارم گریه کنم

 

یا تازه عروسی بشوم که همسرش حبس ابد خورده !

 با تنها یادگار او که طفل شیرخوارم است گریه کنم

 

بگذارید به خاطر یک عشق زندگی خود را به باد بدهم

زیر بارش باران خیس شَـوَم و با چتر شکسته گریه کنم

 

بگذار هرشب برای آن نگار نازنینم شعر بنویسم

 او شعرهایم را نمی بیند، خودم با شعرهایم گریه کنم

 زنجیر 2



تاريخ : یکشنبه سی ام شهریور 1393 | 9:2 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

شعر شماره 115 :  گون باتان ( غروب )

تاریخ نگارش :  1 اردیبهشت 1393

از دفتر : تورکی شعرلر – قالب : غـزل

***************

چشمه گرک سو وئره، سو تؤکمه دن ایش اولماز

                            دوز یول گئدن یولوندا، یول گئتمه دن یورولماز

هر گلنـه گــئــده نه،  اورک سؤزون دئـمـزلـر

                              سئوگی اصولـین بیـلـن گؤز یومولو بوغولماز

غمـلی اولار گون باتان، یولدا قالان گـؤزلـره  

                             گؤزدن ایتن نن خبر ، چیخماسا گؤز یومولماز

دویگو، خیال،خاطیره ،فیکریمی باشدان آتار

                          دیلده قالان شعرلر ، سن اولماسان قوشولماز

یادیندا دی او گونلـر؟ من سنه هی دیـیـردیم

                            اؤز یـئـری وه دونیانی ، باغیشلاساندا اولماز

کاش اوندادان بیـلیدیم، کیپریک گرک ورمیام

                           یوخسا بوجور گـئـدرسن ، ردّیـن داها توتولماز

 

ترجمه:

چشمه باید آب داشته باشد، با آب ریختن چشمه درست نمی شود

کسی که راه درست را می رود، هیچ وقت خسته نمی شود

به هرکسی که می آید و می رود، نمیتوان حرف دل را زد

کسی که راه دوست داشتن را میداند، چشم بسته غرق نمی شود

زمان غروب برای چشمهای منتظر دلگیر کننده می شود

اگر از گمشده خبری نشود، چشمها به خواب سپرده نمی شود

احساس، خیال، خاطره، حواسم را به کجاها می برد

شعرهای جاری در زبان بدون یاد تو سروده نمی شود

یادت هست آن روزها؟ من همیشه به تو می گفتم

اگر دنیا را هم به جای خودت بدهی، نمی شود !

کاش از همان اول می دانستم که نباید پلک به هم بزنم

وگرنه مثل الان می روی و دیگر ردّی از تو پیدا نمی شود

 

آسمان آبی من

 

غروب



تاريخ : چهارشنبه بیست و ششم شهریور 1393 | 9:55 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

شعر شماره 114 :  غـریبـه

تاریخ نگارش:  27 فروردین 1393

از دفتر : رفتن ها – قالب : سپید

***************

در ایستگاهی برباد رفته

آنقدر به سایه ای

اصرار کرده ام بمان

که دیگر ...

« بمان » هایم تمام شده

غریبه !! ...

دوست داری بمان

نداری برو ...

لطفا

مرا با معضل « بمان » ها درگیر نکن

من...

زخم « رفتن ها » بر چهره دارم

سالهاست ...

سوت قطاری در گوشم نواخته می شود

و چهره ای

پشت شیشه

دور می شود ...

هنوز ...

از دیدگانم

{#}

برای مطلب



تاريخ : دوشنبه هفدهم شهریور 1393 | 16:58 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |
تاريخ : دوشنبه هفدهم شهریور 1393 | 16:56 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |
امکانات وب
:

دریافت کد موزیک

  • گلوله
  • ایران سافت
  • شهر کرد