به نام خدا

شعر شماره 132 :  تیله بازی

تاریخ نگارش :  8 مرداد 1393

از دفتر : خیـال – قالب : غـزل

***************

هرشبی با گوی غمها تیله بازی می کنم

                                    درد دل با پاره خط های مـوازی می کنم

ساعتی در پیله ی دریاچه ی تنهایی ام

                                    طعم احساس غریبم را مجازی می کنم

آن ستـاره از افـق های خیالـم می رسد 

                                   با وجودش حس خوب بی نیازی می کنم

 با کمی از شاخ و برگ خاطرات پشت سر

                                     در کنـار بال هـایش لانـه سازی می کنم

 تکیه اش را می دهد در آسمان سینه ام

                                    دستـه های مـوی او را نازنـازی می کنم

شعر نابم می تراود، چون زلال چشمه ای

                                می شکوفم، می نویسم، دلنوازی می کنم

می سپـارم سینـه را در بیکران آبی اش

                                   در فـراز مـوج هـایش یکـه تـازی می کنم

تیله ی غم می خورد در شیشۀ تنهایی ام

                                  باز هم با گوی غم ها تیله بازی می کنم

 



تاريخ : یکشنبه سی ام آذر 1393 | 16:30 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |
به نام خدا

شعر شماره 131 : سکوت

تاریخ نگارش:  1 مرداد 1393

از دفتر : خیال – قالب : غـزل

***************

  بی صدا در پهـنه ی گـنگ بیابان سکوت

                             مانـده ام زیـر سُـمِ اسبِ سواران سکوت

  بار آخـر خـاطـرم مانـده که از نفـرین تـو

                      خشک شد دریاچه ای در دشت بیجان سکوت

  دفـتـرم را پشتِ هـم از نام تو پُـر می کنم

                               در غزلهایی خراب از جنس دیوان سکوت

  هرکجا از جای جایِ خاطرم رد می شوی

                             می شوم بُمبِ پُر از بغضِ پریشان سکوت

  بی تو می میـرم سحـرگاه یکی از روزها

                               عاقـبت در گوشه ی تنگ خیابان سکوت

  نازنـیـنا کاش دنیا جاده ی برگشت داشت

                            می گذشتیـم از پُـلی در خطِّ پایان سکوت

 



تاريخ : شنبه پانزدهم آذر 1393 | 0:3 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

دلنوشته شماره 84 :  زندانبان

  تاریخ نگارش: 28 تیر 1393 

***************

 

تو همان زندانبانی

                  که به یکبار

                         درِ سلول را کندی

                                        و بند از پایم

                                                برداشتی و ... رفتی

بعد از تو

         منِ احمق

                  با دست خودم

                               به خودم قفل زده

                                                 و کلیدش را قورت دادم

حالا ...

         تو به آرامی

                   زندگی می کنی

                                    و من ...

                                      در اسارت خودساخته ام

                                                                 می میرم  ...

                                                                                              



تاريخ : جمعه چهاردهم آذر 1393 | 23:50 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |
به نام خدا

دلنوشته شماره 83 :  تو می روی ...

تاریخ نگارش :  27 تیر 1393

***********


تو می روی ... و من نگاه می کنم

       می روی... از مقابل چشمانم 

                        می روی ... دور می شوی ...

                                          دوور ... و  باز هــم دور تــــر



ادامه مطلب
تاريخ : جمعه چهاردهم آذر 1393 | 23:46 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

به نام خدا

شعر شماره 128 :  کمانگـیـر

تاریخ نگارش:  31 خرداد 1393

از دفتر : رفتن ها – قالب : غـزل

***************

چه کسی از شبِ سینای تو تزویر کشید

                           دل بـه نـیـل تـو زد و سیـل جهانگیـر کشید

چه کسی خنده کنان دل به طناب تو سپرد

                            چه کسی پایه ی آن صندلی از زیر کشید

چه کسی هر سحـر از قبلۀ تو، تـوبه نمـود

                           هرشبی توبه شکست و غـمِ تکفیر کشید

یـاد داری که غـلامی شـد و با نام تـو رفت

                          حلقه در گوش خود انداخت و تحقیر کشید؟

چـون سیاووش در اثبـات تمـامیـت عشق

                            داخـل آتش معـبـد شـد و تطـهـیـر کشید

تـیـر دلداگی اش از لب جیـحـون گذشت

                            بـه فـدای تـو شد و رنـج کمانگـیـر کشید

 



تاريخ : جمعه چهاردهم آذر 1393 | 23:43 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

به نام خدا

شعر شماره 127 :  خوشۀ پروین

تاریخ نگارش:  24 خرداد 1393

از دفتر : عاشقانه ها – قالب : غـزل

***************

خوشه ی پروین شبهای سیاهم می شوی 

                       طاقت ازکف میدهم ازبس که ماهم می شوی

شانه ام درگـیرِ بازویت بدعادت می شود 

                              با نفس هـایت پـرِِ پـرواز راهـم می شوی 

نبـض زُهـره در کلام مستِ شعـرم می زنـد

                           چـون که آنـاهـیـدِ کیـهانِ نگاهـم می شوی

سال و ماهـم در مـدارت انتقـالی می خورد

                         می درخشی مبداء شام و پگاهم می شوی

می نشـیـنـی در سپـهـر بی ثـریّـای دلــم

                           ربّ نوعـی از ونوسِ دلبـخـواهـم می شوی

 



تاريخ : چهارشنبه پنجم آذر 1393 | 18:49 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

به نام خدا

شعر شماره 126 :  جـزیـره

تاریخ نگارش :  15 خرداد 1393

از دفتر : عاشقانه ها – قالب : غـزل

***************

تا زمانیکه دلم پیش تو صد قافیه را باخته است

کار این کشتی بی صاحبِ طوفان زده ام ساخته است

 

موج دریا زده صنـدوقـچـۀ گمشدۀ عشق مرا

در کنار مژۀ ساحل چشمان تو انداخته است

 

می نویسم روی شنهای جزیره به زمین نام تو را

ماسه هایی که در این عرصه به جز اسم تو نشناخته است

 

دل به دریا زدم اما وسط معـرکه یک کوه یـخی

بین شهر من و تو آمده با سردی خود تاخته است

 

سهم من شد قلم و دفتر و انبوه غزلها که درآن

 لای هر مصرع و بیتی که نوشتم به تو پرداخته است

 

هرچه طوفان شـوَد هرگز نتواند به زمینش بزند

پرچمی را که به نام تو نشان خورده و افراخته است

 

 



تاريخ : پنجشنبه بیست و نهم آبان 1393 | 15:45 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

به نام خدا

شعر شماره 125 :  قاصـدک

تاریخ نگارش :  12 خرداد 1393

از دفتر : خیال – قالب : نیمایی

***************

شبی مهمان خواب قاصدک بودم

سوارِ بالِ یک موجی

کنارم چرخ زد رقصید

مرا بیرون کشید از شهر بی روزن

برایم یک دریچه باز کرد از نور

هوا از لابه لای پنجره تابید

نفس آمد

نشان سبزه شد پیدا

زمین وسعت گرفت از حس

سبک شد قالب تن ها

فضا آکنده شد از مهر

تنم از بوی خوبِ قاصدک پُر شد

ستاره داخل رودی

به ماهی هاله می بخشید

و ماهی طعم دریا را

برای آسمان می گفت

در آنجا نان در تنور عشق می پخت

و چشمه در لبان تشنه جاری بود

هدایا جمله از جنس غزل بود و سرود

بساطِ سفرۀ لبخند برپا بود

درختان شعر می خواندند

زمین چون آینه تابان

به هم پیوستگی قانون جاری بود

جدایی جرمِ بس سنگین

و رفتن واژه ای مبهم

و دل کندن خطایی سخت

 

و دل کندن ...

 

خطایی سخت ... 

 ....

بداهه 92/3/12

 



تاريخ : پنجشنبه بیست و نهم آبان 1393 | 15:43 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |
به نام خدا

شعر شماره 124 : خیرگی

تاریخ نگارش :  9 خرداد 1393

از دفتر : سخن ها – قالب : غزل

***************

هر شبی از کوچه های خیرگی رد می شوی       

                           پـابرهنـه از پیِ هـر قـد و کم قـد می شوی

چشمه یِ  پُرآبِ جاری را پر از گِل می کنی           

                      بس که هر لحظه به لحظه بدتر از بد می شوی

می نویسی روی جلـدت گفتـمـانِ راستی         

                       در خفا دنبال هر چشمی که سر زد می شوی

هـر دمـی را میـهمـان کیـس یک رایـانـه ای            

                          زیر ماوس هرکه از ره می رسد پَد می شوی

در میـان شُهـره گانِ قبـل تـر  از جنس خود           

                             شک ندارم عاقبت روزی سرآمد می شوی

بداهه



تاريخ : یکشنبه بیست و پنجم آبان 1393 | 21:17 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

به نام خدا

شعر شماره 123 : نوشدارو

تاریخ نگارش:  5  خرداد 1393

از دفتر : سخن ها – قالب : غـزل

***************

بی تو در خاطره هایی که به تو ختم شود خواهم مرد

مثـل رودی که بـه اعمـاق زمیـن هـا بـرود خواهم مرد


بی تو هر نقطه از این ساحل و دریا بروم می خشکد

همچو یک تشنه که آن سوی بیابان بدود خواهم مرد


چـاه کنـعـان مرا قـاصـد مصـری ز کجـا خـواهـد یافت

دست در حلقۀ آن رشته که موری بجـوَد خواهم مرد


آن قـــدَر در حـرم کـعـبـه ی چشمـان تو آویخـتـه ام

شانه درشانۀ موجی که به ساحل گِـرَوَد خواهم مرد


رنگِ خورشیـد نهـان گشتـه و من در افـق دلگیـرم

روی گلدستۀ شهری که اذان می شنود خواهم مرد


خـودِ سهرابـم و از زخم خودیها به خودم می پیچم

نـوشـدارو بـه گلـویــم بـرود یـا نـرود خـواهـم مـرد

 



تاريخ : جمعه شانزدهم آبان 1393 | 20:53 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |
امکانات وب
:

دریافت کد موزیک

  • گلوله
  • ایران سافت
  • شهر کرد