به نام خدا

شعر شماره 165 : رقص واژه ها 2   

 تاریخ نگارش :  19 بهمن 1393

از دفتر : رفتن ها – قالب : غـزل

روزی رسیـد از مـوسـم نـاداوری ها

رنگ هـوا پـوشیـده از خاکستـری ها

 

شالی به دور گردن و بر شانه ات کیف

هنگامه ای برپا شد از خود محوری ها

 

دلـدادگـی پَـر می زد از بـام نـگاهت

بیـگانه ای بـودی شبـیه دیـگـری ها

 

هی دم به دم می رفتی از چتر نگاهم

من مـانـده بـودم در دل نا بـاوری ها

 

گفتم که حتما یک قـدم مانده به آخر

دست می کشی از موضع طغیانگری ها

 

یک کلمه از حرف مرا نشنیدی ... انگار

افتاده ای در حلقه ی  آلزایمری ها

 

فـرصت بـرای دیـدنت بسیار کـم بود

بـا رفـتنـت آوار شـد  دربـه دری ها

 

دریاچه شد چشمم، به آرامی نهادی

پـا را در اقـیانوسی از بی لنگری ها

 

بی تو مدار گردش عالم به هم خورد

از هم فـرو پاشیده شد گشتاوری ها

 

دنیا همین است نازنین، پاییز تلخی

مخفی شده در شادی نیلوفری ها

 

حتی سلیمان هم پس از کشورگشایی

یادی نکرد از زحمتِ شانه سری ها

 

 



تاريخ : جمعه سی ام مرداد ۱۳۹۴ | 22:16 | نویسنده : حسین - آسمان آبی |

به نام خدا

شعر شماره 164 :  رقص واژه ها 1

تاریخ نگارش :  11 بهمن 1393

از دفتر : خیال – قالب : غـزل

 

تا از نگاهـت می دمید افسونگـری ها

پُـر می شدی در هاله ای از دلبری ها

 

با هر نسیمی موی تو صددسته می شد

ماننـد رقـص زُهـره هـا با مشتـری ها

 

دریـای نـوری بـودی و شایـد فـراتـر

تنـهـا نگیـن حلقـه ی انگشتری ها

 

تـاب تمـاشای تـو کار مشکلی بـود

چون دیـدن کـوه طـلا در زرگـری ها

 

در هر نگاهی سمتِ من رو می نمودی

یک معـجـزه از شمّـه ی پیغـمبـری ها

 

جـادوی هر اغـواگـری در پیـش رویت

بی آبـرو می شد شبـیه سامـری ها

 

تندیسی از دلدادگی بودی و من هم

پیکـرتراشی عـاشقِ آن بُت گری ها

 

در کـوچـۀ مهـتاب و دیـوان غـزل ها

روح تغّـزل بـودی و من شاعـری ها

 

پایان قسمت اول رقص واژه ها ...

 



تاريخ : چهارشنبه بیست و یکم مرداد ۱۳۹۴ | 9:39 | نویسنده : حسین - آسمان آبی |

به نام خدا

شعر شماره 161 :  فانوس

تاریخ نگارش :  26 دی 1393

از دفتر : رفتن ها – قالب : غـزل

***********

تو را در ساعـت دیـواری افسوس گـم کردم

زمان را در غروب شعله ی فانوس گم کردم

 

بـرای دیـدنـت بـرپـا نـمـودم  بـادبـان هـا را

خـودم را در دل امـواج اقیـانـوس گم کردم

 

شبیه سایه ای ظاهر شدی تا آمدم سویت

سرابت را میـان چـتـر اختـاپـوس گم کردم

 

به قـدری از پی هر ردپـایی رفـتـم و رفـتـم

که راه رفته را در شکل نامحسوس گم کردم

 

نبـودن هـای تـو تاثیـر مرهـم را فـرو پاشید

به آسانی شفا را دستِ جالینوس گم کردم

 

میان این توهـم ها  گرفتـم دست هایت را

ولی آن لحظه ها را در تب و کابوس گم کردم

 

نگاهم خیره شد با سادگی در انعکاس ماه

که آن را هم درون برکه ای محبوس گم کردم

 

بگـو کـه بـودنت یک واقـعـیـت بـود یـا نـه ...

خیالی که لب آئینـه ای معکوس  گم کردم

 



تاريخ : جمعه شانزدهم مرداد ۱۳۹۴ | 12:29 | نویسنده : حسین - آسمان آبی |
به نام خدا

شعر شماره 160 : چالدران 

تاریخ نگارش:  22 دی 1393

از دفتر : خیال – قالب : غـزل

 

***********

قـزلـباشی شـدم در چالـدرانت تیـربـاران

نـمـادی از شکـستِ  آرزو  در حـدّ  ایـران

 

سلاح من صبوری ها و دستانی که خالیست

تو در پشت مسلسل های گیسوی پریشان

 

چه آتش ها که می ریزی خلاف وعده هایت

سرِ گـُـردان احساسم که مانده مات و حیران

 

گمـانت بـر بـهـارانـم  زدی تـیـر خـلاصی

نمی دانی که نبضم می زند، حتی زمستان

 

نفس ها را رهـا کن در نفس هایـم به نرمی

که هم زخمی و هم مرهم در این دوران بُـحران

 

بـه دورت می کشم این بازوان خسته ام را

لبـان خشک مان تـر می شود با حس باران

 



تاريخ : جمعه شانزدهم مرداد ۱۳۹۴ | 12:26 | نویسنده : حسین - آسمان آبی |

به نام خدا

با سلام دوباره حضور دوستان عزیز

راستش بخاطر اشکال سایت بلاگفا که باعث شد حدود 250 تا از اشعار و مطالب تالیفی بنده با نظراتش حذف شود، اولش میخواستم از نو اینها را در وبلاگم قرار بدهم ولی دیدم نه حوصله اش را دارم و نه زمانش را

برای همین بیخیال آنها شدم و از همانجا که مانده بود ادامه می دهم

با شعر مشروطه خواه

شعر شماره 159 : مشروطه خواه  

تاریخ نگارش : 14 دی 1393

از دفتر : رفتن ها – قالب : غـزل

 

 

یک روز مـردِ خسته ی افسانه هایت

امّـیـد خـود را می بُـرد از شانه هایت

 

مردی که نه، باید بگویم کوهی از غم

دارد  فـرو می ریـزد  از ویـرانــه هـایت

 

جان میدهد در پشت استبداد چشمت

مشروطه خـواهِ فـاتـحِ شاهانـه هایت

 

در قـصه ی پـروانـگی ، عـیـبی ندارد

این هم فدای یک شب از مستانه هایت

 

بهـتـر کـه تـاریـخ سراسر از غـرورش

مدفـون شـود در بستـر ابیـانه هایت

 

آیـنـدگان شایـد بخـوانـنـد از شکـوهِ

اسطوره ی شخص اولِ دیوانه هایت

 

این هم لینک دکلمه همین شعر روی موزیک با صدای خودم

ببخشید اگر بی کیفیت است . با موبایل ضیط شده

http://0up.ir/do.php?filename=mashroote1.mp3



تاريخ : چهارشنبه هفدهم تیر ۱۳۹۴ | 17:6 | نویسنده : حسین - آسمان آبی |

به نام خدا

 

با عرض سلام حضور دوستان عزیز

 

همانطور که در جریان هستید به علت خرابی در سایت بلاگفا، دو ماه قطعی سایت داشتیم و حالا بعد از دو ماه متوجه شدیم که مطالبمان از بهمن سال 92 به اینطرف همه از بین رفته و قابل بازگشت نیست ...

 

یعنی حدود 250 تا   مطلب که عمدتا اشعار تالیفی خودم بودند با تمام نظراتش از بین رفت ...

 

نمیدونم دیگه حوصله خواهم داشت اینا رو از اول بذارم یا نه

*********************

 

 

دلنوشته شماره 65 : فراتر از عشق

تاریخ نگارش : 1 تیر 1392

********************

در نبودنت حس تنهایی کُشنده و بی خبریِ عذاب آوری تمام وجودم را فرا می گیرد.

انگار از زمین و آدمهایش جدا شده ام و در زمانی که به آن تعلق ندارم گم گشته ام.

بین مردم راه می روم همچون روح سرگردانی که در هیچ قالبی قرار نمی گیرد.

گویی تمام رشته هایی که مرا به دنیا متصل کرده بودند، پاره شده اند و من فراموش شده ترین آدم دنیا هستم ...

با اندوهی به سنگینی آسمانها در دل .

افکارم آشفته است . روز و شب در خیالم با تو حرف می زنم ..

 

 

وقتی که هستی، نگران و بیقرارم و همیشه مواظب تو.

حتی چشم برهم گذاشتنت را تاب نمی آورم.

گنج بودنت را با رنج چشمانم اندازه میگیرم .

دلشوره دارم از اینکه ثانیه ای تو را تنها بگذارم . گره رشته هایی که مرا به دنیا وصل کرده اند همه در پلکهای تو متزلزلند و بیم فرو ریختن آنها سراسیمه ام میکند

با چشمانی غمبار نگاهت میکنم بی هیچ خنده ای ...

هراسانم از اینکه بار دیگر در یک چشم به هم زدنی به روزهای نبودنت برگردم ...

 

 

نبودنت مانند بیرون بودن روح از کالبد است و بودنت چون نگهداشتن آهن گداخته ای در دست.

عمرم بی تو سراب است و با تو خراب.

نفسهایی که میکشم یا درغربت توست ، یا در حسرت تو.

وجودم یا در اندوه انتظار است یا در انبوه اضطراب

بودنت بیچاره ام می کند و نبودنت دیوانه ام.

آه ... از این دنیای فراتر از عشق



تاريخ : چهارشنبه دهم تیر ۱۳۹۴ | 10:3 | نویسنده : حسین - آسمان آبی |

به نام خدا

با عرض سلام حضور دوستان عزیز

همانطور که در جریان هستید به علت خرابی در سایت بلاگفا، دو ماه قطعی سایت داشتیم و حالا بعد از دو ماه متوجه شدیم که مطالبمان از بهمن سال 92 به اینطرف همه از بین رفته و قابل بازگشت نیست ...

یعنی حدود 250 تا   مطلب که عمدتا اشعار تالیفی خودم بودند با تمام نظراتش از بین رفت ...

ناراحت کننده است .. مخصوصا آن همه نظرات ارزشمند دوستان و احساسات گرم شان که در پای مطالب به اشتراک گذاشته شده بود ...

نمیدونم دیگه حوصله خواهم داشت اینا رو از اول بذارم یا نه

فعلا با این شعر شروع میکنم

 

شعر شماره 70 : مثنوی نازنین

تاریخ نگارش: 28 خرداد 1392

********************

قطرۀ اشکی چکید و نازنیـن ازدل گذشت

بار دیگر یاد او چون سایـه از منـزل گذشت

او  نـشسـته  پیـشِ پایِ  نـردبانِ  آسمـان

من اسیر حیرتی با طعـم و بوی این جهان

 

دلشکسته می رود از سرنـوشت و روزگار

می شود افسانه اش در خشت جانم ماندگار

او نماد عشق بود و بر خودش ایمان نداشت

از وقـوع معـجـزه در عشق اطمینان نداشت

 

تشـنـه کامِ  سـاحـل  و دریـای آن ایـام بـود

همچـو مـرغی در قفـس افـتـاده ناآرام بود

زخمهای بی شماری در دلش جا کرده بود

درخیالش عشق او را خوار و رسواکرده بود

 

صبحگاهان ساحل دریای خود را سیر کرد

مثل قـوئی سرزمیـن عاشقی را طیر کرد

 گریه های بیصدایش درغروبی سخت وسرد

شانه هایش درتکان از بغضهـایی پُـر زِ درد

 

دستهـا را بر هجـوم اشکهـایش می کشید

با غرورش پرده ای بر رنجهـایش می کشید

می سرود از خاطرات زندگی روی حباب

از عـذابِ مـاهـی افـتـاده در  بیـرون آب

 

یاد می کـرد از بهـار و مـوسـم پیـونـدهـا

جلوه می کرد از میان اشکهـا ، لبخنـدها

 داغ می زد چون شقایـق تاروپود سینه را

می شکست آن نقشهای مانده در آئینه را

 

بار دیگـر عشـق فـرمان زمستان داده بود

روی جسم از نفس افتاده جـولان داده بود

*******

ای پرستوها شما یک لحـظه آوازش دهید

او سفـر کردن نمی داند به او یادش دهیـد

راه ناهمـوار و تاریـکی به پیش روی اوست

تلخی افتادن و گمگشتگی در کوی اوست

 

 یک چـراغی در مسیـر راه او روشن کنیــد

این بیابان را به هر نحوی شده گلشن کنید

جـای ماه آسمـانهـا روی خاک دشت نیست

انتهای این سفر را جاده ی برگشت نیست

 

کاش می شد یک امیدی در دل او زنده کرد

سینـه اش را از نشانِ عـاشقـی آکـنده کرد

کاش می شـد بار آخـر دستهـایش را گرفت

این هـجـوم بغـضها را از نفسهـایش گـرفت

 

 وای... ازاین لحظه ای که آخرین دیدار اوست

وای ... بر حال کسی که تا ابد بیمار اوست

 

 



تاريخ : چهارشنبه دهم تیر ۱۳۹۴ | 9:49 | نویسنده : حسین - آسمان آبی |
به نام خدا

شعر شماره 158 :   دلگـیـر

تاریخ نگارش :  9 دی 1393

از دفتر : رفتن ها – قالب : غـزل

مرا دیگر نخوان با وعده های خشک و توخالی

که من دلگیـرم از زخـم سیاست های پوشالی

 

عبور بی دلیل تو هـمان انـدازه سنگـیـن تـر

که دل دادن به  بـودن های تـدریجی و جنجالی

 

اگـرچـه می پسندیدم مـیـان شهـر جـادویــت

اسارت را در  اصـطـرلاب  و  بـازی هـای رمّـالی

 

ولـی دیـگـر تــوانم را چنان در جذر خود بردی

شـدم چـون مجرمی در زیر قانونت لگـدمالی

 

هزاران روز هم خورشیــد اگر تابش کند اینـجا

طلوعی را نمی بخشد به عشق سرد و یخچالی

 

نشاندی کوه حسرت را به روی شانۀ خسته

کـشیـدی روی مـوهـایـم سپـیـدِ بـرفِ تـوچالی

 

عجب من ساده دل بودم که عمرم را هدر دادم

به شـوق تـاب گیسویی، به نـاز چشم بنگالی

 



تاريخ : سه شنبه هشتم اردیبهشت ۱۳۹۴ | 0:30 | نویسنده : حسین - آسمان آبی |
به نام خدا

شعر شماره 157 : شب زخمی 2  

تاریخ نگارش:  5 دی 1393

از دفتر : رفتن ها – قالب : چهارپاره

*****************

پنجـۀ شب سفرۀ درماندگی را می گشود

زخـم هـای وا شده در حـال استـیـصال بـود

آخـرین پـیـچ عـبـور از کـوچـه های گـفـتـگو

بار دیگر حاصلش بن بست و اضمحلال بود

 

گام هایش تا شروع جاده ها را لـمس کرد

چـشـم هـایـم را سپــردم آبـروداری کـنـنـد

بغض را گفتم کمی با حنـجره سرگرم باش

تـا مـبـادا  در حـضــور دیـگـران کاری کـنـنـد

 

بـا خـودم  گـفـتـم بـرای  مـوسـم بـارنــدگی

بعد از این دیگـر برایـم فـرصت بسیار هست

گرچه سرمای زیادی هم نبـود آن شب ولی

لـرزه هایی بنـد از بنـدِ وجـودم می گسست

 

تکیه گاهی جـز ستـون ایسـتگاه آنجا نبود

دور می شـد آن طـرف شـأن نـزول آیـه ها

شعر شورانگیز یک منظومه ی افسانه ای

انـتـهـای ناتمامش مـحـو شد در سایـه ها

 

 

 

 

 



تاريخ : چهارشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۴ | 10:56 | نویسنده : حسین - آسمان آبی |

به نام خدا

شعر شماره 156 : یلـدا ( تقدیم به مسافر یلدا . تولدت مبارک )  

تاریخ نگارش:  27 آذر 1393

از دفتر : خیال – قالب : غـزل

***************

خـزان رفت و رسیـد افـسانۀ آغـاز یلدا

خبـرهای هـزار و یک شبِ ممـتاز یلدا

 

انـار و پستـه و چـای نـبات و هـنـدوانه

کـنار فـال حافـظ ، سفـره ی دلـباز یلدا

 

تـمام دلخـوشی ها در کـنار هم ردیفـند

هـمـه در  انتـظار  قـصـه ی پُـر راز  یلدا

 

ترنم می زند در باغ هستی نغمه ی مهر

نسیمش می خورد در باله ی پرواز یلدا

 

خودش را میرساند بیصدا لبخند خورشید

تـبـسم می کـند در چهـره ی طـناز یلدا

 

زمان در خاطر خود می نویسد نام او را

جهان پر می شود از خنده های ناز یلدا

 



تاريخ : چهارشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۴ | 10:53 | نویسنده : حسین - آسمان آبی |
امکانات وب
:

دریافت کد موزیک

  • گلوله
  • ایران سافت
  • شهر کرد