به نام خدا

شعر شماره 116 :  زنجـیـر

تاریخ نگارش :  8 اردیبهشت 1393

از دفتر : تورکی شعیرلر – قالب : غـزل

***************

قُویون بی باغلی زنجیره دوشن اسیرنن آغلاشیم

                     سوسوز بوغازینین سؤزون یازان سطیرنن آغلاشیم

قُویون بی مـرزبان اولـوم وطن یـولـونـدا جـان وئـریـم

                         پیچاق دَیَـنـده بوینـوما ،سویوخ دمیـرنن آغلاشیم

قویون ماشیندا بیر باخیم چیچک ساتان اوشاخلارا

                            حیالی اوزلـرینـده کی اولان صبیـرنن آغلاشیم

چـؤرک یاپـاندا فیکر ائـدیـم شهیـرده آج یاتانلارا

                           اَلُـولـی تندیره دؤشوب، یانان فَـتـیرنن آغلاشیم

قویون نیشانّی قیز اولوم کی قاره بخته راست گلیب

                           کیفیـمده کی او یادگار اولان عطیـرنن آغلاشیم

یا تازه بیـر گلیـن اولوم کی صاحیـبی اَبَـد یئـییب

                           اونـونـلا تکـجـه یـادگار قـالان صغـیرنن آغلاشیم

قویون بی سئودادان اؤتور هدر وئریم اؤز عُمرومی

                      یاغیش یاغاندا ایسلانیم ، سینان چترینن آغلاشیم

قُـوی هـر گئـجـه شعـیر یـازیـم او نازنین نگاریـما

                      او شعریمی گؤرَمَّه سین، اؤزوم شعیرنن آغلاشیم

 

 ترجمه :

 

بگذارید با یک اسیر به زنجیر کشیده شده گریه کنم

 با سطرهایی که حرفهای مانده در گلوی او را مینویسند گریه کنم

 

بگذارید مرزبانی بشوم و در راه میهنم جان بدهم

 وقتی که خنجر بر گلویم می کِشند با آهنِ سرد گریه کنم

 

بگذارید از داخل ماشین به کودکان گلفروش نگاه کنم

 با دیدن حجب و حیای صبورانۀ صورتشان گریه کنم

 

 وقتِ نان پختن به کسانی که گرسنه میخوابند فکر کنم

 با نانی که داخل تنور شعله ور افتاده و می سوزد گریه کنم

 

بگذارید یک دختر نامزد باشم که بختش سیاه شده

 با آن شیشۀ عطر یادگاری که در کیف دارم گریه کنم

 

یا تازه عروسی بشوم که همسرش حبس ابد خورده !

 با تنها یادگار او که طفل شیرخوارم است گریه کنم

 

بگذارید به خاطر یک عشق زندگی خود را به باد بدهم

زیر بارش باران خیس شَـوَم و با چتر شکسته گریه کنم

 

بگذار هرشب برای آن نگار نازنینم شعر بنویسم

 او شعرهایم را نمی بیند، خودم با شعرهایم گریه کنم

 زنجیر 2



تاريخ : یکشنبه سی ام شهریور 1393 | 9:2 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

شعر شماره 115 :  گون باتان ( غروب )

تاریخ نگارش :  1 اردیبهشت 1393

از دفتر : تورکی شعرلر – قالب : غـزل

***************

چشمه گرک سو وئره، سو تؤکمه دن ایش اولماز

                            دوز یول گئدن یولوندا، یول گئتمه دن یورولماز

هر گلنـه گــئــده نه،  اورک سؤزون دئـمـزلـر

                              سئوگی اصولـین بیـلـن گؤز یومولو بوغولماز

غمـلی اولار گون باتان، یولدا قالان گـؤزلـره  

                             گؤزدن ایتن نن خبر ، چیخماسا گؤز یومولماز

دویگو، خیال،خاطیره ،فیکریمی باشدان آتار

                          دیلده قالان شعرلر ، سن اولماسان قوشولماز

یادیندا دی او گونلـر؟ من سنه هی دیـیـردیم

                            اؤز یـئـری وه دونیانی ، باغیشلاساندا اولماز

کاش اوندادان بیـلیدیم، کیپریک گرک ورمیام

                           یوخسا بوجور گـئـدرسن ، ردّیـن داها توتولماز

 

ترجمه:

چشمه باید آب داشته باشد، با آب ریختن چشمه درست نمی شود

کسی که راه درست را می رود، هیچ وقت خسته نمی شود

به هرکسی که می آید و می رود، نمیتوان حرف دل را زد

کسی که راه دوست داشتن را میداند، چشم بسته غرق نمی شود

زمان غروب برای چشمهای منتظر دلگیر کننده می شود

اگر از گمشده خبری نشود، چشمها به خواب سپرده نمی شود

احساس، خیال، خاطره، حواسم را به کجاها می برد

شعرهای جاری در زبان بدون یاد تو سروده نمی شود

یادت هست آن روزها؟ من همیشه به تو می گفتم

اگر دنیا را هم به جای خودت بدهی، نمی شود !

کاش از همان اول می دانستم که نباید پلک به هم بزنم

وگرنه مثل الان می روی و دیگر ردّی از تو پیدا نمی شود

 

آسمان آبی من

 

غروب



تاريخ : چهارشنبه بیست و ششم شهریور 1393 | 9:55 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

شعر شماره 114 :  غـریبـه

تاریخ نگارش:  27 فروردین 1393

از دفتر : رفتن ها – قالب : سپید

***************

در ایستگاهی برباد رفته

آنقدر به سایه ای

اصرار کرده ام بمان

که دیگر ...

« بمان » هایم تمام شده

غریبه !! ...

دوست داری بمان

نداری برو ...

لطفا

مرا با معضل « بمان » ها درگیر نکن

من...

زخم « رفتن ها » بر چهره دارم

سالهاست ...

سوت قطاری در گوشم نواخته می شود

و چهره ای

پشت شیشه

دور می شود ...

هنوز ...

از دیدگانم

{#}

برای مطلب



تاريخ : دوشنبه هفدهم شهریور 1393 | 16:58 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |
تاريخ : دوشنبه هفدهم شهریور 1393 | 16:56 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |
به نام خدا

شعر شماره 113 :  وفای شکسته

تاریخ نگارش :  24 فروردین 1393

از دفتر : رفـتن ها - قالب : غـزل

***************

تو نیامـده وفا را در خـودت شکسته بودی           

                             آمدی ولی شبیـهِ عـاشقان خستـه بودی

ساز عشق و ناامیدی، قول ماندن و نماندن      

                            همه را به یک طناب بی قـواره بسته بودی

هی دویدم و دویدم ، تا که از لبت بنوشم            

                        بی خبر از آن سرابی که در آن نشسته بودی

با امید دستهایت چه تبـی به جان خریدم            

                          غافل از طبـابتـی که تو از آن گسسته بودی

پای واژه ها نشستم به کمین ، چه سودی آخر    

                             تـو بـدون هیـچ ردّی ز کمـند جستـه بودی

طعـم عشق بر لبـان و پای رفـتنـت مهیا               

                            آخـرش نشد بفهـمـم، ز کدام دسته بودی

{#}

 

شفا 1



تاريخ : چهارشنبه دوازدهم شهریور 1393 | 16:36 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

به نام خدا

شعر شماره 112 : نفس بریده 2

تاریخ نگارش :  20 فروردین 1393

از دفـتر : رفـتن ها – قالب : غـزل

 نفس بریده 2

 

دنیا به من نفس بده ، دیگر نفس بریده ام

                              حالا به من نفس بده ، دیگر نفس بریده ام

طوفان صد کویر در لبهای من نشسته است

                             صحرا به من نفس بده، دیگر نفس بریده ام

درد آشنای قـصه ی دلـتـنـگی شبـانـه ام 

                            شبها به من نفس بده ، دیگر نفس بریده ام

آب از سرم گذشته و درحال دست و پا زدن

                              دریا به من نفس بده ، دیگر نفس بریده ام

هر شب غزل برای تو نوشتم آخرش شدم

                             رسوا، به من نفس بده، دیگر نفس بریده ام

شیداترین بهانه ی احساس من فقط تویی

                            شیدا به من نفس بده ، دیگر نفس بریده ام

مجـنونم و هوای تو پیچیده در خیال من

                              لیلا به من نفس بده ، دیگر نفس بریده ام

 

دنیا به من 1



تاريخ : سه شنبه چهارم شهریور 1393 | 23:8 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

به نام خدا

شعر شماره 111 : به نام باران

تاریخ نگارش: 15 فروردین 1393

از دفتر : رفـتـن ها – قالب : سپیـد

بنام باران 3

نامت که می آید

بادبانی خیس

بر فراز کشتی دیدگانم

برافراشته می شود

دیگر

جز موج

چیزی نمی بینم ...

از پشت آن دیوار لغـزان

تو پیدا می شوی

همـچـو مهـتاب

زیر باران ...

دیگر باور کرده ام

تلفیـق مهـتاب و باران

فقط با تو ممکن می شود

 ***

از راه میرسی

خسته و رنجـور

از آمدنهای هر روزه

به میهمانی دریـا

پای پیـاده ...

پیشتر که می آیی

باز هم ...

طوفان از راه می رسد

و تو را می برد

مثل آن رویاها ...

که تمامش را با خود برد

بار دیگر ...

همه چیز به هم می ریزد

 ***

وقتی که می روی

شانه هایم تکان می خورد

زیر ضرباهنگ رفتن

 ***

بعد از این ...

تو را ...

باران صدا خواهم کرد

{#}{#}{#}

بنام باران 2



تاريخ : جمعه سی و یکم مرداد 1393 | 0:22 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |
به نام خدا

شعر شماره 110 :  بی سرزمین

تاریخ نگارش :  10 فروردین 1393

از دفتر : رفتن ها - قالب : سپید

انتظار

نگاهم نکن

جوابم نده

بگذار ...

خیال کنم رفته ای

بگذار خیال کنم

همانطور که عاشق بودی رفته ای

بگذار طعم دوستت دارم هایت

زیر زبانم باشد

من صدایت خواهم کرد

اما تو جواب نده

حتی اگر پشت سرم باشی

بگذار ژست عاشقی سرگردان بگیرم

و بیخود ...

دور دنیا را بگردم

بی سرزمین باشم ...

بگذار با توَهُّم عاشقی

به پایان رسد

نفسهای سردم ...

بداهه 93/1/10

انگشت



تاريخ : سه شنبه بیست و هشتم مرداد 1393 | 0:22 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |

به نام خدا

شعر شماره 109 : غـبـار  

تاریخ نگارش : 8 فروردین 1393

از دفتر : رفتن ها – قالب : غـزل

***************

در غـبار یک غـروب عـاشـقـانـه مانـده ام         

                              مات و مبهوت از عبوری بی بهانه مانده ام

نای تلخم زیر بار بغض سنگین بسته است         

                                  در سـراب یک خیال کـودکـانـه مانده ام

انـتـظار چـشـمـه از لـبـهـای بـاران داشـتـم          

                                    در کـویـر مردمـان ایـن زمانـه مانده ام

رود شعـرم در میان شـوره زاری نـاپـدیــد         

                                  بی صدا در باد سرد بی تـرانه مانده ام

ماسه های ساحل و دریای خشکم شاهد است       

                                 من به روی جای پای آن یگانـه مانده ام

***************

 غبار 1



تاريخ : یکشنبه بیست و ششم مرداد 1393 | 16:3 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |
به نام خدا

شعر شماره 108 : زیر باران

تاریخ نگارش :  27 اسفند 1392

از دفتر : عاشقانه ها – قالب : غـزل

***************

یـاد آن دستـان زیـر قـطـره ی  بـاران بخیر        

                            یاد خیسِ خیسِ از باران شدن هامان بخیر

شاخه ها و بوته هایی مست از بارندگی            

                                 دور پـاهـا پـیـچ و تاب آن عـلفـزاران بخیر

تنـدی رگـبار و سیـل آسمـان با خیرگی        

                              سمتِ باغستان دویدن از دل طوفان بخیر

شاخه ها یک سرپناهی مثل چتر واقعی            

                              در همان دم چک چک آب از میان آن بخیر

خلق میشد لحظه هایی مملو از دلدادگی           

                           جانِ خسته در همانجا میگرفت سامان بخیر

موج خواهش می تراوید از میان آن سکوت

                              لرزه هایی روی لبها می دوید آسان بخیر

بـازوان و شانـه ها و سینه هایی بی قرار            

                               یاد آن دیـوانـه بـازی هـای بی پـایان بخیر



تاريخ : شنبه بیست و پنجم مرداد 1393 | 16:9 | نویسنده : حسین - اسمان آبی |
امکانات وب
:

دریافت کد موزیک

  • گلوله
  • ایران سافت
  • شهر کرد